search instagram arrow-down

Populaire berichten

Wat doe ik nu?

Follow CITY2CITY on WordPress.com

Tags

Amsterdam Antwerpen Barcelona België Berlijn Bilbao Brussel Buenos Aires Culturele hoofdstad Duitsland Düsseldorf Eindhoven Essen Frank Gehry Frankrijk Guggenheim Heerlen India Jo Coenen Johannesburg Kaapstad Keulen Kopenhagen Lissabon Londen Lonely Planet Los Angeles Louvre Luik Maastricht Madrid Milaan New York New York Times Parijs Porto Real Madrid Rem Koolhaas Rotterdam San Francisco Santiago Calatrava Singapore Starbucks Stedelijk Museum Tour de France Twitter Unesco Venetië Zuid-Afrika Zuid-Limburg

BANGKOK, 22 FEBRUARI 2006. 7-Eleven. Goh, dat het nog bestaat. 7-Eleven is een van mijn vroegste wielerherinneringen. ‘The boys from 7-Eleven’, zo noemden ze de vrijbuiters van de supermarktketenploeg die in 1985 als eerste Amerikaanse formatie aan de Tour de France mocht deelnemen. Greg LeMond reed voor die ploeg, Andy Hampsten, Steve Bauer, de latere schaatslegende Eric Heiden ook, in 1981, toen 7-Eleven als amateurteam begon. In 1990, dacht ik, verdween 7-Eleven weer van het mondiale wielertoneel.

En daarmee ook uit mijn gedachten. Toen we in december aankwamen in Thailand werd ik aangenaam verrast door de aanwezigheid van een 7-Eleven in elke middelgrote en grote stad. Alsof 7-Eleven na het opheffen van de wielerploeg ook alle winkels zou hebben gesloten. Toch moet ik, jong en onervaren, al die tijd gedacht hebben dat het zo is gegaan.

Niet is minder waar. In Kanchanaburi lagen twee 7-Elevens binnen 300 meter van het hotel waar wij verbleven. Hier, weer terug in Bangkok, is 7-Eleven de allesoverheersende supermarktketen. Overal zie je dat, ik noem het maar typisch jaren ’80-uithangbord met de naam in opvallende kleurencombinatie rood-groen-wit. Kon de verleiding uiteraard niet weerstaan om wat achtergrondinformatie op internet op te zoeken. Het voelt zelfs al een beetje vertrouwd om een 7-Eleven binnen te lopen, ook al omdat we ‘m in Laos, Vietnam en Cambodja moesten missen.

Bangkok: 8,1 miljoen woners

7-Eleven is groot in Amerika. Als ik daar wel eens was geweest, was mijn uitgewiste herinnering absoluut eerder naar bovengekomen. De eerste, toen nog ijswinkel, werd in 1927 opgericht in Texas op 11 juli – 7/11 dus. Na de oorlog waren de openingstijden van 7 uur ’s ochtends tot 11 uur ’s avonds. Praktisch bijna 24 uur, revolutionair voor die tijd. Nu telt 7-Eleven 5800 winkels in de Verenigde Staten en Canada, waar jaarlijks 6 miljoen klanten over de vloer komen. De andere 18.700 winkels liggen verspreid over de hele wereld. Van Zweden en Noorwegen tot Japan en Taiwan, Van China tot Singapore en van Australië tot Mexico. Wauw!

Wat je in Bangkok veel ziet is dat er een pinautomaat bij de 7-Eleven zit. Inmiddels is het heel gewoon voor winkels en supermarkten om er een ATM bij te hebben. Omdat, zo noemen ze dat geloof ik, dit voor beide partijen/diensten aantrekkelijk is. Maar destijds was 7-Eleven de eerste keten die hiermee begon. Het zijn indrukwekkende statistieken voor een bedrijf waarvan ik dacht dat het niet meer bestond. Al blijf ik vinden dat ze nieuw, modern logo nodig hebben…

Advertenties
Geef een reactie
Your email address will not be published. Required fields are marked *

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: